ครบ 1 ปีแล้ว

.
.

เบื่อตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย

.
.

ลืมไม่ได้จริงๆ

.
.

จำทำไม(วะ)?

.
.

MV / Live

ขอย้อนความหลังหน่อยนะ เพราะเป็นสงกรานต์ที่ทรหดอดทนสำหรับกูจริงๆ
เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่ก็มันส์คุ้มค่าสาดๆ ขอลิสท์เอาไว้นิสส์นึง ไม่อยากลืม ..

มาคิดๆดู กูก็ทำไปได้เนอะ ..
ออกไปได้แม่งทุกวี่ทุกวัน แดกเหล้าได้ทุกวัน เงินเก็บกูแทบหมดเลย
แต่ก็นะ .. ใช่ว่าตายไปแล้วจะเอาไปได้ซะที่ไหน ใช้ให้หมดแบบพอดีไม่เป็นหนี้นี่แหละ กูว่านะ
ไว้กู"จำเป็น"ต้องมีความรับผิดชอบมากกว่านี้เมื่อไหร่ กูอาจจะคิดอะไรได้มากกว่านี้เองแหละ .. มั๊ง?


.
.


เรื่องที่มีสาระที่สุดแล้วในข้างบนนี้คือ "ลอยอังคาร"

ปู่กูเสียครบ100วันแล้ว พ่อกูเลยทำบุญลอยอังคาร กูก็ไปเป็นสารถีให้ตามระเบียบ
ตอนแรกกูเฉยๆนะ ไร้สาระ ทำไปทำไมว้าา เปลืองสะตุ้งสะตังค์
คิดดูละกัน ต้องแหกขี้ตาตื่นมาตั้งกะตี3 ทำกับข้าวเลี้ยงพระเช้า แล้วบ่ายยังต้องเหมาเรือไปลอยถึงปากอ่าวไทย!!  โอ้ .. มายบุดดาห์!!

แต่ก็นั่นแหละ พอมานั่งคิดๆดู ทั้งหลายทั้งปวงที่ทำนั่น ก็เพื่อทำให้เรา .. ตัดใจ

ตัดใจจากสิ่งที่ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้

มีอยู่ตอนนึงที่กูก็เพิ่งรู้ คือหลังจากเลี้ยงพระเช้าเสร็จ เค้าจะให้เราไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
คือเปลี่ยนจากชุดไว้ทุกข์(ขาว-ดำ) ไปเป็นชุดสีตามวันเกิด(สีสันสดใส) (ของกูเป็นสีชมพู .. ชอบมากก XD)
เป็นอะไรที่ได้ผลนะ จากอะไรทึมๆมาเป็น100วัน มันช่วยทำให้จิตใจที่เศร้าหมองสว่างวาบขึ้นมาเลยนะแก .. นะ

สุดท้าย .. คนทุกคนก็ต้องกลับคืนสู่ผืนดินหมด(เป็นปุ๋ยอ่ะมึง)

เกิดจากความว่างเปล่า แล้วก็กลับสู่ความว่างเปล่าเหมือนเดิม .. ตายไปก็เอาเหี้ยไรไปไม่ได้

แล้วตอนนี้ .. กูจะมายึดติดกับสิ่งของนอกกายทำไมวะ?

ผ่านไป 7 วันละ กะวันหยุดทั้ง 9 วันของกู
เหนื่อยมาก แต่ก็สนุกมากกๆๆๆๆ .. กูใกล้ตายละ ..

เพลงมันสาดด ..