ไม่ได้อัพ Space มาจะ 4 เดือนแล้ว อ๊ากกกก!!!!

 

มีเรื่องเยอะแยะเลยระหว่างนั้น ..
ทั้งเรื่องที่อยากจำ ..  เรื่องที่อยากลืม ..
ทั้งเรื่องที่อยากเจอ ..  เรื่องที่จำใจต้องเจอ ..
ทั้งเรื่องที่ผ่านไปได้ ..  เรื่องที่ต้องทำใจยอมรับมัน ..

 

หลายอย่างในชีวิต ผ่านมา แล้วก็ผ่านเลยไป
จะมีซักกี่อย่างนะ? ที่ยังเหลืออยู่ในความทรงจำของเรา ..

 

จริงๆ ถ้าคนเราจำทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาได้ อะไรหลายๆอย่างก็คงง่ายขึ้น (อย่างน้อยก็คงทำข้อสอบง่ายขึ้น T T)
แต่ไอ้บางอย่างที่จำได้นี่สิ ทำไมถึงทำให้ชีวิตเรายากขึ้นก็ไม่รู้
การที่จะ(ทำเป็น)ลืมอะไรที่ทำให้เราปวดใจ บางทีมันก็ยากเกินกว่าที่จะทำได้
แต่ถ้าเราแก้ไขอะไรไม่ได้ เราก็จำเป็นต้อง"ทำใจยอมรับมัน"

 

 

 

 

 

 

 

พอพูด(พิมพ์)ถึงเรื่องนี้แล้ว ทำให้คิดถึงการ์ตูนเรื่อง "Chobits" (ของClampนะจ๊ะ ไปหาอ่านกันนะทุกคน ^^)

ในนั้น เค้าว่าไว้ว่า ..

ใจคนเรา สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้เรื่อยๆ แถมจำอะไรได้ยาก จะลืมอะไรยิ่งยากกว่าอีก
แต่ใจComputer ทุกอย่างจะเป็นไปตามโปรแกรม เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ให้จำรึลืมอะไร ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย

 

จริงๆแล้วเป็นแบบไหนมันจะดีกว่ากันหว่า?

 

 

 

ปล. ฝากเพลงข้างล่างนี่ไว้หน่อยนะ    พูดตามตรง ไม่มีใครอยากเป็นอย่างนี้หรอก มันทรมานนะ (แต่เขาก็ไม่รู้)

 

 

อยากรู้หัวใจเธอนั้นทำด้วยอะไร
อยากเห็นหัวใจข้างในนั้น
ยิ่งฉันเสียใจเธอกลับยิ่งทำร้ายกัน
ยิ่งแกล้งให้ฉันต้องมีน้ำตา

 

ที่ฉันรู้สึก เธอนั้นคงไม่เข้าใจ
เก็บไว้ทุกอย่าง ในใจฉัน
ต่อว่าฉันเถอะ ถ้าหากเธอยังต้องการ
อยากทำร้ายกันเท่าไหร่.. ฉันจะยอมเธอ

 

ยิ่งร้ายก็ยิ่งรัก.. รักเธอ
ไม่รู้ทำไมไม่เคยคิดจะเกลียดเธอซักครั้ง
ส่วนลึกมันเรียกร้องให้เธอรับฟัง
แอบหวังคงมีสักวัน เราจะเข้าใจกันซักที

 

ไม่เหลือน้ำใจ.. เธอไม่เห็นใจกันเลย
ไม่เหลือสายตา.. คอยห่วงฉัน
ปวดร้าวเท่าไหร่ ฉันก็ยังทนรับมัน
ก็ยังเฝ้อรอนาที.. ที่เธอเข้าใจ

 

ไม่รู้มีทางบ้างไหม เธอจะรักกันได้สักที

Credits MV: UBC Fantasia & www.af-studio.net